Sinners Please

SINNERS PLEASE

Cehennemin bir sınırı var. Kulübe de senin.

Kapıya gelen her ruh yanında belgeler, bir bavul ve bir hikâye getirir. Bazıları tam olarak söyledikleri kişidir. Bazıları hiç ölmemiştir bile. Senin işin, sıra tıkanmadan, kira günü gelmeden ve patron fark etmeden aradaki farkı anlamak.

VARDİYA

• Belgeleri oku. İsim, ölüm tarihi, günah, veren makam. Bunları sicille karşılaştır. Sicil her zaman doğru değildir. 

• Bagajları röntgenden geçir. Kaçak mallar, hatıralar, bu yolculuğa hiç çıkmaması gereken şeyler. Bu kutsal el bombası da ne?

• Soru sor. Temel bilgiler ücretsiz. Geri kalan her şey bütçeden yer. Neyi bilmen gerektiğini seç.

• KABUL ya da ATEŞ. İki düğme. Üçüncüsü yok.

Yirmi sekiz gün. Her biri bir denetimle biten dört hafta. Daimi emirler değişir. Aşağıdan gelen notlar neyin geçerli mazeret sayılacağını değiştirir. Rüşvet teklif edilir. İzleme listeleri gelir. Kurallar birikir ve sıra ilerlemeye devam eder.

Her oyun baştan dağıtılır: numaralar elle yazılmıştır, onları taşıyan insanlar ise her seferinde yeniden oluşturulur. Bir seed aynı ayı yeniden oynatır. Başka hiçbir şey tekrarlanmaz.

ZİYARETÇİLER

Ah, pazarlar. Cehennemde kimse pazar gününü sevmez. Ölüm uğrar. Anne de uğrar. Stajyer, Müfettiş ve Avcı da öyle; her birinin kulübenin nasıl işletilmesi gerektiğine dair kendi fikirleri vardır. Hiçbiri ruh değildir. Hepsi sayıyor. Neden bizi rahat bırakmıyorlar ki?