The Göktürk: Caravan

Batıya giden yol, kırk kez verdiğin bir karardır

Yedinci yüzyılda, Göktürk kağanlığının merkezi Ötüken'den bir tüccar Ocağı
yönetirsin. Demir ve keçe batıya gider. İpek, firuze ve Hotan yeşimi geri
gelir — kervan dönerse.

Yüklediğin her kilo, geride bıraktığın başka bir şeyin kilosudur. Altın tozunun
kilosu dokuz yüz eder, donyağınınki on iki, ve hayvanlar hangisini
taşıdıklarını umursamaz. Oyunun tamamı bu tek takastır ve ilginç olmaktan hiç
çıkmaz, çünkü yolun öbür ucundaki pazarın kendi bildiği vardır.

İki yol var, birini tutarsın

Her konakta yol çatallanır. Haydut toprağından geçen kısa bir etap, ya da ırmak
boyunca iki gün fazlası. Taşıyabileceğin su, ya da bulmak zorunda olduğun su.
Düğmede ne yazıyorsa onu alırsın: mesafe, günler, toprağın kimin olduğu ve daha
önce o yoldan geçip geçmediğin.

O yollarda iki yüz karşılaşma bekler ve bunlar doğru cevabı olan bilmeceler
değildir. Taşkın bir geçit, defterli bir Tang memuru, hırkası için demir
isteyen bir şaman, Kağan'ın soyundan dört yüz mısra bilen ve hepsini ateş
başında bir yer için takas edecek kör bir ozan. Her cevap başka bir şeye mal
olur — gün, gümüş, mal, ya da adamlarının senin hakkında düşündüğü.

Ödemek en kısasıdır. Yol, ödediğini unutmaz.

Atlılar sırttan aştığında kendini satın alabilirsin, ve işe yarar. İkincisinde
de yarar. Üçüncüsünde bu Ocağın ödediği duyulmuştur ve üstüne gelenler artık
bir geçiş hakkı istemiyordur.

Oyunun bütün şekli budur: bugünün ucuz cevabı yarının pahalı olanıdır, ve
dikkat edersen geldiğini görebilirsin.

Ocak, kervanbaşından uzun yaşar

Kervanbaşının bir adı, bir boyu ve bir çocukluğu vardır — demircinin oğlu yükü
daha iyi bağlar, sınırda büyümüş bir çocuk kendini bir mızrağın önünden
konuşarak çıkarır. Yolda öğrendiğini kazanır ve öldüğü gün hepsini kaybeder.

Ocak kaybetmez. Adını, sancağını, hazinesini, adamlarını ve mülklerini tutar;
kendisi için yola çıkmış her kervanbaşının defterini ve ona ne olduğunu tutar.
Bir yolculuk kötü bitebilir, oyun onunla bitmez.

On dokuz rakip Ocak, ve beklemiyorlar

Her şehirde zaten Ocaklar vardır, tutulmaya değer olanın çoğunu tutarlar. Sen
yokken kazanırlar, boş mülkleri alırlar, birbirlerini satın alırlar ve sana da
seni satın alma teklifi yollarlar. Uzun bir yoldan dön, harita sensiz
değişmiştir.

Kervansaray avlusunda bir akşam

Üç oyun, gerçekten oynandıkları gibi. Aşık oyunu — kurşunlu bir atışla
aşıkları çizilmiş dairenin dışına çıkar. Üç Taş ve Dokuz Taş —
toza çizilmiş çizgiler üzerinde üç taş ve dokuz, seni gerçekten yenmeye çalışan
birine karşı.

Gümüşüne ya da yükten bir paya oyna. Avlu sonrasında günlerce kapanır, ve yol
üstündeki her halkada tanınan bir kervanbaşı daha çabuk içeri alınır.

İçinde ne var

• 200 karşılaşma, her biri bu yol ve bu yüzyıl için yazılmış
  
• 50 ticaret malı, Zandanîcî kumaşından yay sinirine, her şehrin neyi
  üretip neye muhtaç olduğuna göre fiyatlanmış
  
• 12 şehir canlı pazarlarla — birini doyur, fiyat haftalarca düşük
  kalır
  
• Üç tarihî mini oyun, blöf yapmak yerine gerçekten hesaplayan bir
  rakiple
  
• Kalıcı bir Ocak: konak, adamlar, mülkler, sancak ve ölülerin defteri
  
• On iki dil, eksiksiz: arayüz ve iki yüz karşılaşmanın tamamı
  İngilizce, Almanca, Türkçe, Azerbaycanca, Kazakça, Kırgızca, Türkmence,
  Özbekçe, Macarca, Fransızca, Japonca ve Basitleştirilmiş Çince

Koltukta oynanmak için yapıldı

Yerel 1280×800, tam oyun kolu desteği, yeniden atanabilir tuşlar, %85'ten
%150'ye metin ölçeklemesi ve renk körlüğüne uygun bir palet — çünkü kârı
zarardan ayırmak yeşili kırmızıdan ayırmaya bağlı olmamalı.

Burada uydurma bir şey yok

Mallar bu yolda taşındı. Şehirler bulundukları yerdeler. Oyunlar o oyunlar.
Sancaktaki kurt, yol kenarındaki balballar, üstüne gümüş bıraktığın ovoo —
hepsi yedinci yüzyıl, hiçbiri süs değil.